25 Νοεμβρίου, Αγία Αικατερίνη

 

Αγία Αικατερίνη η Μεγαλομάρτυς 

Προστάτιδα και Πολιούχος της πόλης της

Κατερίνης

 

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιος-Τοποτηρητής της Ι. Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος- και ο Δήμαρχος Κατερίνης Σάββας Χιονίδης, σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εορταστικές λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Προστάτιδος και Πολιούχου μας Αγίας Αικατερίνης, σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Μετά τιμής

Ο Τοποτηρητής  Μητροπολίτης        Ο Δήμαρχος Κατερίνης
+ Ο Λαρίσης Ιγνάτιος                    Σάββας Χιονίδης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Κυριακή  24 Νοεμβρίου 2013
Ώρα 18:00΄μ.μ.   Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης (Α’ Κοιμητήριο).

Δευτέρα  25 Νοεμβρίου 2013
Ώρα 09:15 π.μ.  Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Θείας Αναλήψεως.

Στις 10:30΄π.μ. θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας της Πέτρας,  του Ιερού Λειψάνου και της Εικόνας της Αγίας Αικατερίνης, ως εξής:

Ιερός Καθεδρικός Ναός Θείας Αναλήψεως, Πλατεία Ελευθερίας, 16ης Οκτωβρίου, Δημητρίου Δημάδη, Πλατεία Δημαρχείου, Ηφαίστου, Εθνικής Αντιστάσεως, Πλατεία Ελευθερίας, Ιερός Καθεδρικός Ναός Θείας Αναλήψεως.

 

  Η Αγία Αικατερίνη, ψηφιδωτό ύπέρ της εισόδου Παρεκκλήσιου του Ι.Ν. Προφήτη Ηλία (Τσακός - Αγία Παρασκευή).

 

 

Η Αγία Αικατερίνη ή Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας, γνωστή και ως Μεγαλομάρτυς Αγία Αικατερίνη και κατά τους υμνολόγους της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αικατερίνα, πιστεύεται ότι υπήρξε σημαντική στοχάστρια κατά τον πρώιμο 4ο αιώνα.

Πιστεύεται επίσης ότι έζησε επί εποχής Μαξιμίνου, απόλυτου άρχοντα της Αιγύπτου, ιδιαίτερου χριστιανομάχου και ότι ήταν βασιλικού γένους, όντας κόρη του αριστοκράτη τότε Κώνστα. Έτυχε μεγάλης μόρφωσης και ήταν κάτοχος της λατινικής γλώσσας και της ελληνικής φιλολογίας. Σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική και πολλές ξένες γλώσσες της εποχής της. Από νεαρή ηλικία προσελκύσθηκε από την χριστιανική διδασκαλία την οποία μελέτησε και αφού ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, εργάσθηκε με έντονη δράση και ενθουσιασμό για την διάδοσή του επιτυγχάνοντας πολλά χάριν της ρητορικής της δεινότητας και των πολλών γνώσεών της. Την Αικατερίνη όμως εκτός της σοφίας και των αρετών της, την διέκρινε και το σπάνιο κάλλος της μορφής της. Λέγεται ότι στην ηλικία των 18 ετών επισκέφτηκε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, ο οποίος ήταν πιθανόν ο Μαξιμίνος Β ή ο Μαξέντιος, και προσπάθησε να τον πείσει για το ότι ήταν εσφαλμένοι οι διωγμοί που διεξήγε κατά των Χριστιανών. Πέτυχε όμως να μεταστρέψει στον Χριστιανισμό την γυναίκα του αυτοκράτορα.

Τούτο προήλθε από μία σύγχυση με μια ωραιότατη αριστοκράτιδα της Αλεξάνδρειας που είχε αποκρούσει τις ακόλαστες προτάσεις του Μαξιμίνου και εξ αυτού τιμωρήθηκε με δήμευση όλης της περιουσίας της υπ΄ αυτόν, της οποίας την ιστορία είχε γράψει ο εκκλησιαστικός συγγραφέας του 4ου αιώνα Ευσέβιος.
Η σύγχυση όμως αυτή διαλύθηκε πρώτα από την διαπίστωση ότι ουδεμία τέτοια λεπτομέρεια του βίου της Αγίας δεν αναφέρεται στη βιογραφία εκείνης και ούτε του μαρτυρικού της θανάτου, αλλά και από στοιχεία (σχόλια) από άλλο συγγραφέα βεβαιώνεται ότι η περί ής ο λόγος Αλεξανδρινή αριστοκράτιδα λεγόταν Δωροθέα. Πάντως η Αγία Αικατερίνη από νεαρότατη ηλικία είχε δείξει ασυνήθη ευσέβεια και προσήλωση στα Θεία όπου και ο θρύλος ότι δέχθηκε το "δακτυλίδι πνευματικής μνηστείας" από μέρους του Χριστού που της προσκόμισε η αειπάρθενος Μητέρα Του ή κατ΄ άλλους από τον Ίδιον.

Ιστορία

"Ο μυστικός γάμος της Αγ. Αικατερίνης της Αλεξανδρείας " υπό Τζουζέπε Ριμπέρα, 1648. Η Αγ. Αικατερίνη φιλά το Χριστό που τον κρατά η Παρθένος Μαρία. Στο Παρασκήνιο: η Αγία Άννα και ο Άγιος Ιωσήφ

Δυστυχώς για την δράση και την ζωή της Αγίας δεν υπάρχουν καθόλου ιστορικές πληροφορίες κανένας ιστορικός δεν την αναφέρει και ούτε ένας μάρτυρος δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξη της, και μέχρι του τέλους του 9ου αιώνα και με δεδομένο ότι η εποχή του "μαρτυρικού της θανάτου" προσδιορίσθηκε περί το 307 υπάρχει σιωπή πέντε αιώνων η οποία είναι αδύνατον να μη προσδώσει στις κατοπινές πληροφορίες κάποιες αοριστίες χωρίς αυτές όμως να σημαίνουν πως η σχετική παράδοση περί της Αγίας Αικατερίνης στερούνται ιστορικής βάσης, όπου και ο λόγος της αναγκαίας καταγραφής των.
Έτσι πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η Αικατερίνα (αιέν καθαρινά, δηλαδή "η πάντοτε αγνή")^{[εκκρεμεί παραπομπή]} πιθανόν να μην υπήρξε και ότι ήταν μάλλον μια εξιδανικευμένη παρά ιστορική μορφή. Σίγουρα απετέλεσε ένα αντίπαλο δέος στην Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία κατά τη μεσαιωνική σκέψη· και εικάζεται ότι επινοήθηκε η μορφή αυτή με αυτό τον σκοπό υπόψη. Παρόμοια με την Υπατία, λέγεται ότι ήταν σοφή (ιδιαιτέρως όσον αφορά στη φιλοσοφία και τη θεολογία), πολύ όμορφη, αγνή, και ότι δολοφονήθηκε άγρια λόγω της δημόσιας έκθεσης τής πίστης της —105 χρόνια προ του θανάτου της Υπατίας (αν και τα πρώτα κείμενα που την αναφέρουν, ή οι διάφορες παραλλαγές τους, χρονολογούνται πολύ αργότερα).

Εξιστόρηση θρύλων

Σύμφωνα με τους θρύλους (παράδοση) και τα Συναξάρια της Αγίας Αικατερίνης, όταν πληροφορήθηκε ο Αυτοκράτορας Μαξιμίνος όσα διαδίδονταν περί των ιδεών της και του τρόπου της ζωής της Αγίας, ανέθεσε σε πενήντα ή κατ΄ άλλους σε εκατόν πενήντα περίφημους ρήτορες, (ο αριθμός εξ αντιθέτου χαρακτηρίζει την ρητορική δεινότητα της Αγίας), να συζητησουν μαζί της προκειμενου να της αποδείξουν το αβάσιμο και στρεβλό των ιδεών (δοξασιών) της. Αποτέλεσμα όμως υπήρξε το αντίθετο. Η Αικατερίνη με την κομψότητα του λόγου της και των επιχειρημάτων της «εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς των ασεβών, του πνεύματος την μαχαίραν» (κατά το απολυτίκιο της Αγίας). Αλλά ακόμη και τα σοφά της επιχειρήματα, με την πειστική ανάπτυξη των ιδεών της, κατάφεραν να προσηλυτίσουν αυτούς οι οποίοι τελικά ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό. Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε το αποτέλεσμα οργίσθηκε τόσο που διέταξε την θανατική καταδίκη όλων στη πυρά στο μέσον της πόλης την δε Αικατερίνη σε μαρτύρια μέχρι θανάτου της.

Στην αρχική φυλάκιση η νεαρή Αγία υπέμεινε τις πιέσεις και τις κακουχίες με θάρρος και υπομονή που αντλούσε από την δύναμη της βαθιάς της πίστης. Όταν στη συνέχεια έμαθε η Αυγούστα Φαυστίνα τον λόγο της καταδίκης της Αγίας θαύμασε την καρτερικότητά της και ζήτησε να την επισκεφθεί η οποία και έγινε με συνοδεία 200 στρατιωτών υπό τον Φρούραρχο Πορφυρίωνα ή Πορφύριο οι οποίοι τελικά κατηχήθηκαν στη νέα θρησκεία. Τότε ο Αυτοκράτορας διέταξε τον αποκεφαλισμό της Φαυστίνας και της ακολουθίας της και την τελική πλέον εκτέλεση της Αγίας. Μέσον θανάτωσης ήταν ο "Τροχός βασανιστηρίων" που έμοιαζε με τροχό η περιφέρεια του οποίου έφερε καρφιά (ήλους) που ετίθετο σε κίνηση με σχοινιά και τροχαλίες πλησιάζοντας αργά το ιστάμενα δεμένο σώμα του καταδίκου) με συνέπεια τις αρχικές εκδορές μέχρι διαμελισμού. Ο θρύλος στο σημείο αυτό αναφέρει πως τα καρφιά του τροχού όταν πλησίασαν το σώμα της Αγίας αυτά ένα-ένα αποσπόταν ή θραυόταν. Κατ΄ άλλο θρύλο ο εν λόγω τροχός πριν πλησιάσει το σώμα της Αγίας διαλύθηκε "στα εξ ων συνετέθη". Έτσι και αποφασίσθηκε τελικά ο αποκεφαλισμός της Αγίας που όταν συνέβει αυτός οι παριστάμενοι αντιλήφθηκαν να ρέει γάλα αντί αίμα.

Η Αικατερίνη της Αλεξανδρείας, υπό Κάρλο Κριβέλλι

 

Στη συνέχεια δι΄ άλλου θρύλου το πάναγνο σώμα της Αγίας μεταφέρθηκε υπό "πτερύγων αγγέλων" στο όρος Σινά της ομώνυμης χερσονήσου όπου επί αιώνες έμεινε άταφο, κατά τους βιογράφους της και την ιερή παράδοση, μέχρι τον 6ο αιώνα, όπου ερημίτες μοναχοί της περιοχής μέσω οράματος ειδοποιήθηκαν και κατέβασαν από το όρος το σώμα της Αγίας το οποίο και εναπόθεσαν σε μαρμάρινη θήκη. Στη συνέχεια ενημερώθηκε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ο οποίος και έκτισε τη γνωστή ιερή Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και την εκκλησία (καθολικό) της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (που κτίσθηκε μεταξύ 548-565) εντός της οποίας και τοποθετήθηκε η μαρμάρινη θήκη εξ ου και το όνομα της εκκλησίας Αγία Αικατερίνη. Στη Μονή αυτή διασώζεται ένα σημαντικό θησαυροφυλάκιο της πρώιμης Χριστιανικής τέχνης, αρχιτεκτονικής και εικονογραφημένων χειρογράφων, οι δε μοναχοί αυτής είναι Έλληνες.

Σύμφωνα με μια άλλη ακόμη εκδοχή του θρύλου, έχοντας απορρίψει η Αικατερίνη πολλές γαμήλιες προτάσεις, ανέβηκε στους ουρανούς κατά τη διάρκεια οράματος και μνηστεύθηκε τον Χριστό από την Παρθένο Μαρία —το αρχαίο θέμα του μυστικού γάμου με μια θεότητα που είναι σύνηθες στην εκστατική μυθολογία της ανατολικής Μεσογείου και της Μικράς Ασίας.

Ιερά λείψανα όμως της Αγίας Αικατερίνης της Μεγαλομάρτυρος φέρονται να επιδεικνύονται από τα μέσα του 11ου αιώνα και στη νορμανδική πόλη Ρουάν, όπου κατά τους καθολικούς τα έφερε εκεί περί το 1027 ο ερημίτης μοναχός Συμεών.

Εορτασμός

Η ημέρα του μαρτυρίου της Αγίας Αικατερίνης θεωρείται η 24 Νοεμβρίου, της δε εύρεσης των λειψάνων της η 25 Νοεμβρίου εκτός όμως όλων των Σλάβων που τιμούν ιδιαίτερα μέχρι σήμερα την ημέρα του μαρτυρικού θανάτου της Αγίας, όλοι οι λοιποί χριστιανοί κατά σύσταση των μοναχών του Σινά συνέπτυξαν σε μία και τις δύο εορτές και όρισαν την 25 Νοεμβρίου ημέρα τιμώμενη της ιερής μνήμης της, συνεορταζόμενη με την απόδοση Εισοδίων της Θεοτόκου. [Η περιπτωση αυτη παρουσιάζει ιδιαιτερες δυσκολιες από την πρακτικη λειτουργική πλευρα, γι' αυτο και γινεται ιδιαιτερη αναφορα στο Τυπικο της Εκκλησίας (βλέπε π.χ. http://www.ec-patr.org/gr/typikon και http://www.typikon.gr)]. Την παράδοση αυτή να τιμαται η αγια στις 25 Νοεμβριου ακολούθησαν και οι Καθολικοί της Δύσης.

Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια (έκδοση 1908) περιγράφει την σημασία της πίστεως στην Aγία ως ακολούθως:

"Καθώς, μαζί με την Αγία Μαργαρίτα και την Αγία Βαρβάρα, συγκαταλέγεται στους δεκατέσσερις πιο υποβοηθητικούς αγίους στον ουρανό, τύγχανε αδιάκοπου εγκωμιασμού από τους κήρυκες και εξύμνησης από τους ποιητές. Αποτελεί γνωστό γεγονός ότι ο Ζακ-Μπενίν Μποσσουέτ τής αφιέρωσε έναν από τους ομορφότερους πανηγυρικούς του και ότι ο Αδάμ του Αγίου-Βίκτωρος έγραψε προς τιμή της το περίφημο ποίημα "Vox Sonora nostri chori", κλπ.

Η Αικατερίνη της Αλεξανδρείας, έργο του Ιταλού καλλιτέχνη του Μπαρόκ, του Καραβάτζιο

"Σε πολλά μέρη η εορτή της εορταζόταν με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια, υπήρχε αργία και οι ακολουθίες παρακολουθούνταν από μεγάλο πλήθος λαού. Σε αρκετές επισκοπές της Γαλλίας η εορτή θεωρούταν Ιερά Ημέρα έως την αρχή του 17ου αιώνος, και εορταζόταν με μεγαλοπρέπεια που η τελετουργία της ξεπερνούσε αυτή των εορτών μερικών Αποστόλων. Αναρίθμητα παρεκκλήσια την είχαν ως προστάτιδα και το άγαλμά της ευρίσκετο σε σχεδόν όλες τις εκκλησίες, αναπαριστώντας την σύμφωνα με τη μεσαιωνική εικονογραφία με έναν οδοντωτό τροχό, το όργανο βασανισμού της. Ενώ, λόγω συγκεκριμένων περιστάσεων της ζωής του, ο Άγιος Νικόλαος ο Μύρων, θεωρούταν ο προστάτης των νεαρών και των φοιτητών, η Αγ. Αικατερίνη έγινε η προστάτιδα των νέων κοριτσιών και των φοιτητριών. Θεωρούμενη ως η αγιώτερη και πιο σοφή των παρθένων του Χριστού, δεν ήταν παρά φυσικό ότι αυτή, μεταξύ όλων των άλλων, θα ήταν άξια να εποπτεύει τις παρθένες και τις νέες του κόσμου."

"Ο οδοντωτός τροχός έγινε το έμβλημα της αγίας, και έτσι οι μηχανικοί έθεσαν εαυτούς υπό την προστασία της. Τελικά, σύμφωνα με την παράδοση, όχι μόνο παρέμεινε παρθένος ελέγχοντας τα πάθη της και κυρίευσε τους εκτελεστές της φθείροντας την υπομονή τους, αλλά θριάμβευσε και στην επιστήμη κλείνοντας τα στόματα των σοφιστών: η πραγματεία της μελετήθηκε από θεολόγους, απολογητές, κήρυκες, και φιλοσόφους. Πριν τη μελέτη, τη συγγραφή, ή το κήρυγμα, την επικαλούνταν να τους φωτίσει, να καθοδηγήσει τις πένες τους, και να ξακαθαρίσει τα νοήματα των λόγων τους. Αυτή η αφοσίωση στην Αγία Αικατερίνη που πήρε τεράστιες διαστάσεις στην Ευρώπη μετά τις Σταυροφορίες, έλαβε επιπρόσθετη λάμψη στη Γαλλία στις αρχές του 15ου αιώνα, όταν σύμφωνα με τις φήμες η αγία είχε μιλήσει στην Ιωάννα της Λωραίνης και, μαζί με την Αγία Μαργαρίτα, υπήρξε η θεία σύμβουλος της Ιωάννας."

Το 1969, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφαίρεσε την εορτή της από το γενικό εορτολόγιο των αγίων που δημοσιεύθηκε από τη Σύνοδο για τη Θεία Λατρεία και την Τάξη των Αγίων, ισχυριζόμενη την έλλειψη ιστορικών αποδείξεων για την ύπαρξή της. Το 2002, περιλήφθηκε ξανά στο ημερολόγιο [2]. Την περίοδο 1969-2002 το Βατικανό επέτρεπε ως παραχώρηση την τήρηση τής εορτής της όπως προηγουμένως.

Αγιογραφία

Η Αγία Αικατερίνη φέρεται στις αγιογραφίες συνήθως εστεμμένη, καθιστή, κρατώντας στο δεξί χέρι κάλαμον ή ιερό κλάδο φοίνικα, ενώ στο αριστερό σταυρό που ακουμπά σε ακιδοφόρο τροχό, έχοντας στο βάθος (φόντο) το όρος Σινά. Πολλοί καλλιτέχνες ζωγράφοι έχουν αποδώσει έργα από το βίο της Αγίας Αικατερίνης μεταξύ των οποίων ο Κορέγιος, ο Βερονέζε, ο Ραφαήλ κ.λπ.
Σύμβολά της στην αγιογραφία είναι ο ακιδοφόρος τροχός, η αιμοσταγής μάχαιρα, κλάδος φοίνικα, ιερός κάλαμος, βιβλία και το όρος Σινά.

Λαογραφία

Η Αγία Αικατερίνη θεωρείται προστάτις των Μηχανικών και ιδιαίτερα των παρθένων και φοιτητριών. Στη Γαλλία, η φιλοσοφική σχολή του Παρισιού από θαυμασμό προς την Αγία την είχε ανακηρύξε προστάτιδα της φιλοσοφίας. Την ιδιότητα αυτή της Αγίας που διαδόθηκε ταχύτατα αποδέχθηκαν πλείστες Χώρες της Δύσης. Σημαντικότερες εορτές προς τιμή της Αγίας ήταν εκείνες οι εύθυμες που συνέβαιναν στο Παρίσι όπου νεανίδες ηλικίας 25 ετών ανύπανδρες. ανήμερα της εορτής της Αγίας, περιφέρονταν εν ευθυμία στη πόλη φέροντας ή σκεπάζοντας τα μαλλιά τους με λευκό δαντελλωτό "κεκρύφαλο" (σκούφο) εκ του οποίου και προήλθε η γαλλική έκφραση "elle a la coiffure de Sainte Catherine", (= έχει την κτενισιά της Αγίας Αικατερίνης) που αποτελεί ιδιωματισμό και λέγεται για γεροντοκόρες, αντίστοιχο με το ελληνικό "μπήκε στο ράφι".
Στην Ελλάδα παλαιότερα η Αγία Αικατερίνη ήταν προστάτις της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής.

Η Αγία Αικατερίνη είναι πολιούχος αγία της πόλης της Κατερίνης. Η πρωτεύουσα της Πιερίας ονομάστηκε αρχικά Αικατερίνη από το όνομα της αγίας.

Υμνολόγια

Απολυτίκιο της Αγίας Αικατερίνης

Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν,

Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά,

την βοήθειαν ημών και αντίληψιν ότι

εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς

των ασεβών του Πνεύματος τη μαχαίρα,

και νυν ως μάρτυς στεφθείσα,

αιτείται πάσι το μέγα έλεος.

Κοντάκιο της Αγίας Ακατερίνης

Χορείαν σεπτήν ενθέως, φιλομάρτυρες, εγείρατε νυν

γεραίροντες την πάνσοφον Αικατερίναν, Αύτη γαρ

εν σταδίω τον Χριστόν εκήρυξε και τον όφιν επάτησε

ρητόρων την γνώσιν καταπτύσασα.

Μεγαλυνάριο της Αγίας Αικατερίνης

Έχει το σον πνεύμα ο ουρανός,

σώμα δε θείον τεθησαύρισται εν Σινά,

αίμα μαρτυρίου εν Αλεξανδρουπόλει,

σοφή Αικατερίνα σκέπε τους δούλους σου.

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%91%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B7_%CE%B7_%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%82

Απολυτίκιο Αγίας Αικατερίνης

	Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν, Αἰκατερίναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ, τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν· ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς, τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα, αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος.

Φύλλο εργασίας

Κατασκευή ευχετήριας κάρτας.

Μπορείτε να τυπώσετε την παρακάτω εικόνα, και να την τοποθετήσετε στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό μιας κάρτας.

Η Αγία Αικατερίνα Πολιούχος της Ιεράς Μονής Σινά

Αξιοζήλευτο δώρο του Θεού στη Μονή αποτελούν τα Ιερά Λείψανα της αγίας Αικατερίνης, τα οποία βρέθηκαν στο Παρεκκλήσιο της κορυφής του όρους που φέρει σήμερα το όνομά της. Γεννήθηκε στη Αλεξάνδρεια το 294 μ.Χ. από αριστοκρατική ειδωλολατρική οικογένεια και πήρε το όνομα Δωροθέα. Σπούδασε στις εθνικές σχολές της εποχής φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, μαθηματικά, αστρονομία και ιατρική. Το απαράμιλλο σωματικό της κάλλος, η εκπληκτική της μόρφωση, η αριστοκρατική της καταγωγή και η αρετή με τη οποία ήταν στολισμένη, την έκαναν περιζήτητη νύφη. Αυτή όμως αρνιόταν κάθε παρόμοια πρόταση, έως ότου κάποιος Μοναχός της γνώρισε το αληθινό Νυμφίο των ψυχών, τον Ιησού Χριστό. Βαπτίσθηκε και ονομάσθηκε Αικατερίνα, που κατά μία εκδοχή σημαίνει Στεφανία ή Πολυστεφανία.
Κατά τη διάρκεια των διωγμών του Αυτοκράτορα Μαξιμίνου, στις αρχές του 4^ου αιώνα, ομολόγησε την πίστη της στον Ιησού Χριστό και δημοσίως κατηγόρησε τον Αυτοκράτορα για τις θυσίες του προς τα είδωλα. Εκείνος διέταξε πενήντα ρήτορες από όλη τη αυτοκρατορία να τη μεταπείσουν, αλλά αντιθέτως αυτοί πείσθηκαν από εκείνη, από τα ρητά των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων, τα σχετικά με το αληθινό Θεό, και επίστευσαν στο Ιησού Χριστό. Μετά από αυτό η Αγία βασανίσθηκε σκληρά, αλλά αντί να καμφθεί το ηθικό της κατόρθωσε με το ένθεο παράδειγμά της να προσελκύσει στη Χριστιανική πίστη τη σύζυγο του Αυτοκράτορα και άλλα μέλη της Αυτοκρατορικής Αυλής.
Κατά την παράδοση, μετά από το αποκεφαλισμό της, άγγελοι παρέλαβαν το σώμα της και το μετέφεραν στην κορυφή του υψηλότερου όρους του Σινά, το οποίο σήμερα φέρει και το όνομά της. Ανάμεσα στον 8^ο με 9^ο αιώνα η ύπαρξη του αγίου λειψάνου αποκαλύφθηκε σε όνειρο Μοναχών της Μονής, οπότε και έγινε η ανακομιδή και η τοποθέτησή του στο Άγιο Βήμα του Καθολικού της Μονής, μέσα σε μία μαρμάρινη λάρνακα. Το μύρο που ανάβλυζε και ακόμη αναβλύζει από τη Αγία Κάρα της αγίας είναι ένα συνεχές θαύμα. Η ευλάβεια προς τη αγία Αικατερίνα και το όνομά της διαδόθηκε στη Δύση από τους Σταυροφόρους, και από τον 11^ο αιώνα και μετά η Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά άρχισε να γίνεται γνωστή και ως Μονή της αγίας Αικατερίνης .

       

http://www.sinaimonastery.com/index.php?lid=29

21 Νοεμβρίου, Τα Εισόδια της Θεοτόκου, Κατασκευή μενταγιόν

Κατασκευή μενταγιόν - φυλαχτό

της Παναγίας

 

 

Υλικά:

Ένα φύλλο αφρώδους χαρτιού

ΣΚΛΗΡΟ αλουμινόχαρτο

Μολύβι (μαλακό)

Μαρκαδόρους

Δακτύλιο για μενταγιόν

Τυπώστε το ακόλουθο φύλλο και κόψτε στο περίγραμμα αφήνοντας 1-2  εκατοστά αέρα.

Χρησιμοποιήστε σκληρό αλουμινόχαρτο. Χειριστείτε το με προσοχή να μην κάνει ζάρες. Κόψτε το σε οβάλ σχήμα (μεγαλύτερο από αυτό της Θεοτόκου).

Κόψτε σε οβάλ σχήμα το κίτρινο αφρώδες χαρτί σε ίδιο μέγεθος με αυτό του οβάλ φύλλου της Θεοτόκου.

Καλύψετε το κίτρινο αφρώδες χαρτί με το αλουμινόχαρτο.

Κολλήστε ελαφρώς το φύλλο με τη Θεοτόκο πάνω στο αλουμινόχαρτο.

Ιχνογραφήστε πάνω στο φύλλο της Θεοτόκου ώστε να βγουν τα περιγράμματα πάνω στο αλουμινόχαρτο. Χρησιμοποιήστε μαύρο ή χρωματιστό μολύβι.

Κόψτε το αλουμινόχαρτο περιμετρικά  και θα έχετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Μπορείτε να ζητήσετε από τα παιδιά να χρωματίσουν την Θεοτόκο.

Καλή επιτυχία!

Χρόνια πολλά στις Μαρίες ... και στις Σουλτάνες, γιορτάζουν και αυτές!

21 Νοεμβρίου, Τα Εισόδια της Θεοτόκου

Πρόγραμμα εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου Πολιούχου Χανίων

Τὴν 21η  Νοεμβρίου ἡμέρα Πέμπτη, Ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου πανηγυρίζει ὁ φερώνυμος Ἱερὸς Καθεδρικὸς Ναὸς τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου τῆς Πόλεως μας, εἰς τὴν παλαιὰν Πόλιν τῶν Χανίων.

Ἡ 21η  Νοεμβρίου, συμφώνως πρὸς τὸ ἀπὸ 15-10-1965 σχετικὸν Διάταγμα τῆς Πολιτείας, ἔχει ὁριστεῖ ὡς ἡμέρα ἐξαιρέσιμος διὰ τὴν Πόλιν τῶν Χανίων.

Λόγῳ τῆς Ἑορτῆς τῆς Πολιούχου ὑπαγορεύεται γενικὸς σημαιοστολισμὸς τῶν Καταστημάτων καὶ τῶν οἰκιῶν τῆς Πόλεως.

Τήν παραμονήν, ἡμέρα Τετάρτη καὶ ὥραν 6,00 μ.μ. θὰ τελεσθῇ ὁ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἐσπερινός, τὴν 8,30 μ.μ. ἡ Ἱερὰ Παράκλησις καὶ περὶ ὥραν 11 μ.μ. ἡ νυκτερινὴ Θεία Λειτουργία.

Κατὰ τὴν κυριώνυνον ἡμέρα, Πέμπτη 21η Νοεμβρίου, ἡ ἔναρξις τοῦ Ὄρθρου θὰ γίνῃ τὴν 6,30 π.μ. καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία.

Μετὰ τὴν Θείαν Λειτουγίαν καὶ περὶ ὥραν 10,45 θὰ λάβῃ χώραν ἡ καθιερωμένη λιτάνευσις τῆς  Θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου ἀνὰ τάς ὁδοὺς τῆς Πόλεως, ( Χάληδων – Πλατεῖα 1866 – Λεωφ. Κυδωνίας – Ν. Πλαστήρα –  Πλατεῖα Ἀγορᾶς – Πλατεῖα Μαρκοπούλου – Τσουδερῶν – Ποτιέ – Καραολῆ Δημητρίου – Χάληδων ).

Τὴν 11,45 π.μ. περίπου θὰ τελεσθῇ Δοξολογία ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

Μετά τήν Δοξολογίαν θὰ τελεσθῇ ἐπιμνημόσυνος Δέησις εἰς τὸ Ἡρῷον τῆς Πόλεως διὰ τοὺς πεσόντας ὑπὲρ τῆς Πατρίδος καὶ θὰ ἀκολουθήσῃ κατάθεσις στεφάνων.

Ὁμοίως τήν κυριώνυνον ἡμέρα, Πέμπτη 21η Νοεμβρίου τό ἀπόγευμα καί ὥραν 7,00 μ.μ. θά πραγματοποιηθῇ ἐκδήλωσις-συναυλία είς τό Πνευματικό Κέντρο Χανίων ἀπό τό ἀρχεῖον τοῦ Παύλου Βλαστοῦ τοῦ Κρητός καί παρουσίασις σχετικοῦ βιβλίου σέ συνεργασία μέ τό Ἵδρυμα «Ἐλευθέριος Βενιζέλος», τήν Περιφέρειαν Κρήτης καί τήν Ἱεραν Μητρόπολίν μας.

Εἰς τὸν πάνδημον αὐτὸν ἑορτασμὸν τῆς Πολιούχου τῶνΧανίων καλοῦνται νά συμμετάσχουν:

Ὁ Ἱερὸς Κλῆρος τῆς Πόλεως καὶ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ  Ἀποκορώνου.

Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Τοπικῶν Ἀρχῶν καὶ Ὑπηρεσιῶν, οἱ Φορεῖς, τὰ Μ.Μ.Ε. καὶ τὰ Σωματεῖα τῆς Πόλεως.

Ἡ μαθητιῶσα καὶ σπουδάζουσα νεολαία μετὰ τῶν διδασκάλων καὶ καθηγητῶν αὐτῆς.

Ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.

Διὰ τὸν ἑορτασμὸν παρακαλοῦνται:

 Ἡ Ναύσταθμος Κρήτης νά ρυθμίσῃ τὸ θέμα τῆς παρατάξεως τῶν Στρατιωτικῶν Ἀγημάτων.

Ὁ Δῆμος Χανίων νά μεριμνήση διὰ τὸν σημαιστολισμὸν τῶν Ὁδῶν καὶ τῶν Δημοσίων Καταστημάτων τῆς Πόλεως.

 Ἡ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις Χανίων νά ἔχῃ τὸν λόγον εἰς τὰ θέματα τάξεως καὶ κυκλοφορίας, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς λιτανεύσεως τῆς Θαυματουργοῦ Εἰκόνος καὶ τῶν λοιπῶν ἐκδηλώσεων καθώς καί τά μέτρα τάξεως ἐντός καί ἐκτός τοῦ Ναοῦ.

 Αἱ ἁρμόδιαι Διευθύνσεις τῆς Ἐκπαιδεύσεως νά τακτοποιήσουν τὸ θέμα τῆς συμμετοχῆς τῶν παιδιῶν τῶν Σχολείων μας εἰς τὴν Θ. Λειτουργίαν καὶ τὴν λιτάνευσιν τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ

Βιογραφία

Η ευσεβής Άννα σύζυγος του Ιωακείμ, πέρασε τη ζωή της χωρίς να μπορέσει να τεκνοποιήσει, καθώς ήταν στείρα. Μαζί με τον Ιωακείμ προσευχόταν θερμά στον Θεό να την αξιώσει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, με την υπόσχεση ότι θα αφιέρωνε το τέκνο της σε Αυτόν. Πράγματι, ο Πανάγαθος Θεός όχι μόνο της χάρισε ένα παιδί, αλλά την αξίωσε να φέρει στον κόσμο τη γυναίκα που θα γεννούσε το Μεσσία, το Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Όταν η Παναγία έγινε τριών χρόνων, σύμφωνα με την παράδοση, η Άννα και ο Ιωακείμ, κρατώντας την υπόσχεσή τους, την οδήγησαν στο Ναό και την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία. Ο αρχιερέας παρέλαβε την Παρθένο Μαρία και την οδήγησε στα Άγια των Αγίων, όπου δεν έμπαινε κανείς εκτός από τον ίδιο, επειδή γνώριζε έπειτα από αποκάλυψη του Θεού το μελλοντικό ρόλο της Αγίας κόρης στην ενανθρώπιση του Κυρίου. Στα ενδότερα του Ναού η Παρθένος Μαρία έμεινε δώδεκα χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα ο αρχάγγελος Γαβριήλ προμήθευε την Παναγία με τροφή ουράνια. Εξήλθε από τα Άγια των Αγίων, όταν έφθασε η ώρα του Θείου Ευαγγελισμού.

Απολυτίκιο

Η ΚΑΠΝΙΚΑΡΕΑ
(ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)


Η Καπνικαρέα, το θαυμάσιο αυτό βυζαντινό Ναΐδριο που είναι κτίσμα του 11ου αιώνα, βρίσκεται στο μέσο της οδού Ερμού στην Αθήνα και τιμάται επ' ονόματι των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Το αρχικό κτίσμα είναι Ναός σταυροειδής μετά τρούλλου, ο οποίος στηρίζεται σε τέσσεροις κίονες με ρωμαϊκά κιονόκρανα. Στην βόρρεια πλευρά του Ναού μεταγενέστερα προσετέθη Παρεκκλήσιο, τιμώμενο επ' ονόματι της Αγίας Βαρβάρας. Στη δυτική πλευρά του κτίσματος υπάρχει Νάρθηκας, ο οποίος έχει μεταγενέστερη ηλικία από το Παρεκκλήσιο. Από τα τέσσερα ανοίγματα που υπάρχουν δυτικά, τα δύο μεσαία δίλοβα χωρίζονται με κίονες. Στη νότια πλευρά του Νάρθηκα υπάρχει μικρό Πρόστοο που στηρίζεται σε δύο κίονες. Πολλά γλυπτά και επιγραφές έχουν εντοιχισθεί στη δυτική πλευρά του Νάρθηκα και στους τοίχους του Παρεκκλησίου.

Ο Ναός της Παναγίας της Καπνικαρέας είναι χαρακτηριστικό δείγμα κτίσματος σταυρικού τύπου της εποχής του. Η τοιχοποιία του είναι πολύ επιμελημένη, με κανονικές στρώσεις και χρήση άφθονου κονιάματος. Το Πρόστοο που βρίσκεται στη νότια πλευρά, παρουσιάζει μεγάλες αναλογίες, σε σχέση με τις γνωστές της ομάδας των Εκκλησιών της Αργολίδος (Μέρμπακα, Χώνικα, Αγίας Μονής), που χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα. Το εσωτερικό του Ναού διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες αυστηρού Βυζαντινού τύπου, από τον Φώτιο Κόντογλου.

Φτιάχνουμε πρόσφορο με τα παιδιά.

Σημείωση:Αυτή η συνταγή προέρχεται από το θαυμάσιο βιβλίο μαγειρικής της Βέφας Αλεξιάδου, Ελληνικά Γλυκά και Επιδόρπια.

Γίνονται 2 φραντζόλες. Χρόνος προετοιμασίας 40 λεπτά.

Χρόνος ψησίματος 20 λεπτά. 

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ:

-6 κούπες χωριάτικο ή αλεύρι για όλες τις χρήσεις

-1 κουταλιά της σούπας αλάτι

-2 κούπες χλιαρό νερό(40 βαθμούς)

-1 δόση παραδοσιακό προζύμι(δεν αναλύεται εδώ) ή

-1 ουγγιά μαγιά ή

-2 κουταλιές της σούπας ξηρή μαγιά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Αν χρησιμοποιήσετε προζύμι, επανενεργοποιήστε το, το προηγούμενο βράδυ. Διαφορετικά, διαλύστε την μαγιά σε μισή κούπα του χλιαρού νερού. Προσθέστε 3-4 κουταλιές της σούπας αλεύρι και ανακατέψτε καλά. Αφήστε το να σταθεί για περίπου 10 λεπτά ή μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Στο μεταξύ, κοσκινίστε το αλεύρι με το αλάτι σε μία λεκάνη και κάντε μία τρύπα στο κέντρο. Ρίξτε μέσα το προζύμι ή το μίγμα της μαγιάς και το υπόλοιπο χλιαρό νερό. Σταδιακά ενσωματώστε το αλεύρι από τα τοιχώματα με το νερό, μέχρι να υγρανθεί όλο το αλεύρι και ζυμώστε μέχρι να σχηματιστεί μία απαλή και ελαστική ζύμη. Σκεπάστε την ζύμη με πλαστική μεμβράνη και αφήστε την σε ένα ζεστό μέρος να φουσκώσει μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο, περίπου 2 ώρες. Ζυμώστε πάλι την ζύμη για περίπου 5 λεπτά και χωρίστε την σε 4 ίσα μέρη. Σχηματίστε το καθένα σε μπάλα. Πιέστε ελαφρά τις μπάλες ,με τις παλάμες σας, μέχρι να σχηματίσουν κύκλους και αλευρώστε τις. Βάλτε τους δύο κύκλους, τον ένα πάνω στον άλλο, σε ένα καλά αλευρωμένο ταψί. Βουτήξτε την θρησκευτική σφραγίδα στο αλεύρι, αποτινάξτε το επιπλέον αλεύρι και πιέστε την δυνατά στην αλευρωμένη επιφάνεια. Αφήστε την σφραγίδα στην ζύμη για περίπου 5 λεπτά και αφαιρέστε την προσεκτικά. Τοποθετήστε τους άλλους δύο κύκλους, με τον ίδιο τρόπο, σε ένα ξεχωριστό ταψί. Καλύψτε τους και αφήστε τους σε ένα ζεστό μέρος να φουσκώσουν μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο .Αμέσως πριν το ψήσιμο τρυπήστε στις εσωτερικές και εξωτερικές γωνίες του σταυρού με ένα ξύλινο skewer,για να επιτύχετε επίπεδη επιφάνεια στο ψωμί σας. Ψήστε στους 200 βαθμούς για περίπου 15-20 λεπτά, φροντίζοντας να μην τα κάψετε. Μόλις τα βγάλετε από τον φούρνο, αλείψτε τα με λίγο νερό, χρησιμοποιώντας ένα πινέλο μαγειρικής. Σκεπάστε τον άρτο με μία βαμβακερή πετσέτα και αφήστε τους σε ένα ράφι να κρυώσουν.

Φύλλα εργασίας